عاشق

                         زمونی که تو نیستی دلم از غصه میمره 

این عشق که مثل زهر میمونه گرفتارش شدم

        تو دنیا میخواستم عاشقترین ها ما باشیم 

بدون تو نمیتونم روزی ۲۴ساعت از عشقت میمیرم 

کی میخوای بدونی آخه؟

ای گل من ناز من منو تنها نذار 

اینقدر خواستنی هستی که جز من هیچ کس نمیتونه تو رو اینقدر دوست داشته باشه 

بیچاره من که بعد تو آواره میشم                     باورم نمیشه که رفتی از پیشم 

تو این زمین   با تمام سختی                                 اومدم به دیدنت اما تو رفتی 

  چاره ی درد من  مرگم رسیده                                دیگه طاقتم صبرم نمیده 

  اومدم نذارم عشقتو ببازی                                     اما این رسمش نبود مهمون نوازی  

میمیرم اگه از تو نشونی نمونه عزیزم                    نگو بهم رفتنت برام رفقی نداره

بدون وداع نرو     عزیزم 

رو در و دیوار (اصفهان ) همش از تو یادگاره برام 

توی این کوچه (مشتاق ) تنهام نمیزاره 

یاد حرفهای قشنگت که تو قلبم لونه میکرد   

میزنه آتیش به جونم کجایی پس مهربونم 

دل من هوا تو کرده

یاد دلتنگی چشمات  

توی این بازی که ساختی 

من همه ی هستیمو باختم 

زیر پات گذاشتی آخر  عشقی که من از تو ساختم 

مگه تو دوستم نداشتی     از دل من خبر نداشتی 

میزنه آتیش به دلم کجایی مهربونم 

ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا برجاست

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

تو یک رویای کوتاهی دعای هر سحر گاهی

شدم خواب عشقت چون مرا اینگونه میخواهی

من ان خاموش خاموشم که با شادی نمی جوشم 
 

ندارم هیچ گناهی جز که از تو چشم نمی پوشم

دو غم در شکل اوازی شکوه اوج پروازی

نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمی بازی

مرا دیوانه می خواهی ز خود بی گانه میخواهی

مرا دل باخته چون مجنون ز من افسانه می خواهی

شدم بیگانه با هستی ز خود بی خودتر از مستی

نگاهم کن نگاهم کن شدم هر انچه میخواستی

بکش ای دل شهامت کن مرا از غصه راحت کن

شدم انگشت نمای خلق مرا تو درس عبرت کن
 

نکن حرف مرا باور نیابی از من عاشق تر

نمیترسم من از اقرار گذشت اب از سرم دیگر

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست