عاشق

می روم خسته و افسرده
سوی منزلگه ویرانه خویش
به خدا می برم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه خویش
  
می برم تا که در آن نقطه دور
شستشویش دهم از رنگ گناه
شستشویش دهم از لکه عشق
زین همه خواهش بیجا و تباه 

نگاه کن غم درون دیده ام
چگونه قطره قطره می شود
چگونه سایه سیاه سرکشم
اسیر دست آفتاب می شود
نگاه کن
تمام هستی ام خراب شد
اشاره ای مرا به کام می کشد
مرا به اوج می برد
تمام آسمان من
پر از شهاب می شود

تو آمدی ز دورها
ز سرزمین عطر ونورها
نشانده ای مرا کنون به زورقی
ز عاجها ابرها بلورها
مرا ببر امید دلنواز من
ببر به شهر شعر ها و شورها

به راه پر ستاره می کشانیم
فراتر از ستاره می نشانیم
نگاه کن منن از ستاره سوختم
لبالب از ستارگان تب شدم
چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل
ستاره چین برکه های شب شدم

چه دوربود پیش از این زمین ما
به این کبود غرفه های آسمان
کنون به گوش من دوباره می رسد
صدای تو
صدای بال برفی فرشتگان
نگاه کن من کجا رسیده ام
به کهکشان به بیکران به جاودان

کنون که آمدیم تا به اوجها
مرا بشوی با شراب جامها
مرا بپیچ در حریر بوسه ات
مرا بخواه در شبان دیرپا
مرا دگر رها مکن
مرا از این ستاره ها جدا مکن

نگاه کن که موم شب به راه ما
چگونه قطره قطره آب می شود
صراحی سیاه دیدگان من
به لای لای گرم تو
لبالب از شراب خواب می شود
به روی گاهواره شعر من
نگاه کن
تو می دمی و آفتاب می شود